شهدای پانزده خرداد در مشیریه غریبند!

خط روشن
بدون دیدگاه

ما یعنی مسئولین، مردم، مذهبی ها و دیگران حقشان را ادا نکرده ایم / غربت این شهدا در مشیریه به قدری است که متاسفانه حتی در سالروز قیام خونین پانزده خرداد هم در برخی سالها مراسم در شانی در این یادمان گرفته نمی‌شود.

(اگر نبود خونهای پاک جوانان و جوانمردان مسلمان و خداجوی ایران، امروز اثری از اصل اسلام و نظام اسلامی نبود. خون شهیدان ۱۵ خرداد ۴۲ بیمه کننده انقلاب و تضمین کننده حیات سبز و شکوهمند این نظام اسلامی و الهی بود) این چند جمله تنها بخشی از فرمایشات رهبر کبیر انقلاب رضوان الله علیه در باب قیام شکوهمند و خودجوش مردمی پانزده خرداد است. قیامی که دلهای مردم را نسبت به اسلام روشن و از کینه ی رژیم منحوس ستمشاهی مالامال کرد. قیامی که از جهت مقارن شدن با عاشورای حسینی گزاره های مذهبی را در نهضت مردمی ریشه دار و موج خیزش را به نقاط دیگر کشور رساند. رهبر انقلاب در تحلیلی در موضوع پانزده خرداد می فرمایند عاشورای پانزده خرداد سه ویژگی داشت: اول آنکه مردمی بود. دوم همراه و همصدا با روحانیت پیش رفت و سوم از مذهب نشات می گرفت. سخن در این خصوص بسیار است و از حوصله ی این وجیزه خارج! آنچه نویسنده قصد دارد در این نوشته تذکر دهد تحلیل این رویداد مهم از زاویه تاریخ نیست بلکه لزوم تجلیل و تکریم جان باختگان این حماسه بزرگ است که امام آن را یوم الله نامید. سالهاست که محله ما میزبان مرقدهای پاک چند تن از به خون غلتیدگان پانزده خرداد است که ممکن است تعدادشان به شهادت برخی شاهدان از آن چند مقبره هم بیشتر باشد. بعضی هاشان حتی نام و نشان ندارند و این یعنی نزدیکان از به خاک سپاری آنها در مشیریه بی خبرند. در یک جمله می توانم بگویم شهدای پانزده خرداد در مشیریه غریبند! و ما یعنی مسئولین، مردم، مذهبی ها و دیگران حقشان را ادا نکرده ایم و آنگونه که آنها سنگ تمام گذاشتند و غسل شهادت کردند و کفن پوش در مقابل رگبار گلوله سینه سپر کردند و فریاد وا اسلاما سردادند، گرامیشان نداشتیم. درباره مزار مطهر و مقام مکرم شهدای پانزده خرداد مطالبی در این پایگاه منتشر خواهد شد لکن در این نوشته به طور مختصر به مواردی اشاره خواهیم کرد:

۱- آنچه پر واضح می نماید، این است که یادمان حال حاضر شهدای پانزده خرداد در شان چنین مکان منور و مطهری نیست. مجاور شدن آن با چند فضای نامربوط و نداشتن کمترین نام و نشان و عدم برخورداری از کمترین فضاسازی همگی حکایت از بی توجهی به این مکان دارد. شبهای این فضا به قدری تاریک و خوفناک است که کمترین زائری به خود جرآت می دهد پس از مغرب قصد زیارت کند. به علاوه اینکه بیراه نیست اگر یک یا چند فضای مذهبی مانند مسجد و حسینه یا فضاهای فرهنگی دیگر در حاشیه آن وجود داشته باشند.

۲- مجاور شدن مزار به خون خفتگان پانزده خرداد با پارک باعث مشکلات امنیتی خاصی شده است. متاسفانه تجمع افراد معتاد و بی خانمان در پارک مجاور آن باعث شده است تا مسیرهای منتهی به مزار نا امن باشند به طوری که کمتر کسی فکر زیارت خانوادگی مزار شهدای پانزده خرداد و توقف در این مکان متبرک را می کند. بیفزایید به مشکل پارک ناامن، نزدیکی گرمخانه را با مزار شهدا! به نظر می رسد اگر مشکل نا امنی پارک و گرمخانه حل شود زائران مزار شهدا نیز افزایش یابند.

۳- علاوه بر مسئولین وظایفی هم بر عهده مذهبی ها، مسجدی ها و فعالین فرهنگی است که به نظر می رسد در این زمینه کوتاهی کرده ایم. چرا نباید سالانه چند مراسم فرهنگی باشکوه و مستمر با محوریت این فضا انجام شود؟ غربت این شهدا در مشیریه به قدری است که متاسفانه حتی در سالروز قیام خونین پانزده خرداد هم در برخی سالها مراسم در شانی گرفته نمی شود. آیا نمی شود برخی از مراسمات مناسبتی مانند تجمعات و دسته جات سوگواری را به معراج شهدای پانزده خرداد ختم کرد؟ آیا نمی شود تجمع هیئات محله را هرسال عاشورا گرداگرد مزار منور رهاگردیدگان عاشورای خرداد ۴۲ برنامه ریزی کرد؟

۴- به نظر می رسد بسیاری از ساکنان این دو شهرک(مشیریه و رضویه) از وجود چنین مکان مطهر و ذی قیمتی در محله بی خبر باشند به همین دلیل لازم است عزیزان در شهرداری و شورایاری دو محل نسبت به نصب تابلوهایی جهت راهنمایی اهالی در مکان های پربازدید و رفت و آمد به سمت مزار عاشورای پانزده خرداد همت کنند.

در پایان باید اینگونه بنویسم که شهدای پانزده خرداد حق بزرگی بر گردن سرنوشت اسلامی ما داشته اند و نقطه ی عطف همه ی دست آورد های انقلاب با شکوهمانند. باشد که قدردان پرپرشدگان این بزرگترین حادثه ی قرن حاضرمان باشیم آنگونه که رهبر انقلاب فرمودند:( پانزده خرداد بزرگترین حادثه‌ای بود که در قرن حاضر در کشور ما، میان مردم و رژیم حاکم اتفاق افتاده بود)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده + یک =